Tapınak Şövalyeleri,
1099’da Kudüs’ün Haçlılar tarafından zaptından sonra, Kudüs’e gelen Hristiyan
hacıları korumak ve bölgenin güvenliğini sağlamak amacıyla 1119/1120 yılında
Kudüs’te kuruldu. Dokuz kişilik bir şövalye gurubu tarafından yoksulluk, itaat
ve erdenlik (bekâret) yemini ederek bir sivil toplum kuruluşu hüviyetinde
ortaya çıkan örgüt/tarikat, resmi olarak kurulduğu kabul edilen Nablus
Konsili’nden, 1129 yılında Papalık tarafından resmi olarak tanındığı Troyes
Konsili’ne kadar, St. Augustin yasalarına bağlı bir yaşam sürdü. Tapınak
Şövalyeleri, Nablus Konsili’ndeki kuruluşunun ardından, varlığını daha geniş
kesimlere duyurmak ve meşruiyetini daha sağlam bir zemine oturtma amacı güden,
kurucusu Hugh de Payens’in girişimleri ve dönemin en etkili din adamlarından
biri kabul edilen Aziz Bernard’ın desteğiyle, Troyes Konsili’nde Papalık
tarafından tanınan bir örgüt oldu. Tapınak Şövalyelerinin Papalık tarafından
tanınıp resmi bir statü elde etmesi ve Haçlı Seferlerinde etkin role
kavuşturulması, böyle bir örgütün işleyişini sağlayacak kurallar silsilesi
ihtiyacını meydana getirdi. Tapınak Şövalyelerine resmi bir statü kazandırmak
ve Haçlı Seferlerindeki fonksiyonunu meşrulaştırmak amacıyla 1129 yılında
Fransa’da düzenlenen Troyes Konsili’nde, Tapınak Şövalyelerinin ilk tüzük
maddeleri ortaya kondu. Örgütün bundan sonraki süreçte yol haritasını
belirleyecek bu tüzükler, ilk olarak Latince ele alınmış, konsilin toplanma
tarihinden kısa bir süre sonra ise Fransızcaya çevrilmiştir. Çalışmamızda,
Fransızcadan 1992 yılında J. M. Upton-Ward tarafından İngilizceye çevrilmiş
“İlk Tüzük” maddelerini, konuyla alakalı çalışmalar ışığında değerlendirerek,
bu tüzüğün örgütün işleyişindeki etkilerini yorumlayacağız.




DOKUMANI BURADAN İNDİREBİLİRSİNİZ.


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

cialis 5 mg viagra satın al Elektronik Sigara https://wwv.stag9000.shop http://umraniyetip.org/anadolu-yakasi/maltepe-escort/ perabet