Cialis 20 Mg Cialis Viagra Satış Cialis 5 mg Viagra sipariş elektronik sigara

Nar Dugan : Kış Döngüsü Festivali


Yazar: Haber Merkezi


  • Sibel ZEREN


(nar=güneş,
tugan / dugan=doğan) Doğan güneş.


• Eski
bilge ve kadim inançlarda doğa döngüleri, hayatımızı ruhsal ve fiziksel olarak
da etkileyen döngülerdir.

• Her bir döngünün unsuru Tanrı veya Tanrıça motifiyle süslenmiştir. Güneş,
burada karşımıza Güneş Tanrı veya Kelt geleneğinde Meşe Kral (Meşe Tanrı) ya da
Eski Türklerde Gün Han 21 Aralık Nardugan olarak geçer; Nar Doğan yani ateşin
doğuşu, güneşin doğuşu manasındadır.

• Güneş Tanrı Eylül’de ölür daha doğrusu Toprak Annenin karnına geri döner, 21
Aralıkta ise yeniden doğduğu düşünülürdü.


Astronomik
Bir Döngü

• Temelini astronomik döngü olan Mithra, İsa, Horus, Attis, Meşe Kral gibi
tanrısal figürler, 21 Aralık ve 25 Aralık’ta güneşle bağlantılı olarak
karşımıza çıkmaktadır.

• Yaz gündönümünden kış gündönümüne kadar günler kısalır ve soğur, işte bu
güneş tanrının ölümünü yani gücünü kaybetmesini daha doğru ifade edersek gücünü
toprağa vermesini temsil eder.

• Güneşin doğuşu izlenirse, güneşin gittikçe sönükleştiği ve toprağa yaklaştığı
yani “ölmekte” olduğu gözlemlenir.

• 31 Ekim olduğunda artık son hasat yani ölüm zamanı çoktan gelmiştir…
Yeryüzünden en düşük konumda gözüken Güneş 21 Aralık’tan 25 Aralık’a kadar
duraklar ve sonra yeniden yükselmeye başlar.

• 1 derecelik bu yükseliş nedeniyle günler uzamaya ve ısınmaya başlar. 21
Aralık en uzun gecedir, bundan sonra geceler kısalır, günler uzar çünkü Güneş
Tanrı doğmuştur ve büyümeye başlayacaktır.


Nar
Tugan: Köken

• Farsçada nār, “nar ağacı ve meyvası” demek. Bu sözcüğün, Partca aynı anlama
gelen anār sözünden geldiği belirtilmektedir. Part dili, bir Türk dili.

• Sümerce nur, “nar” demek. Akadçaya da nurmû olarak geçmiş. Ancak bu söz
Akadçaya aynı zamanda “ışık, parlak, parlamak” anlamlarına gelen nûru olarak da
geçmiş.

• Aramiceye “ateş” anlamında nūr, Arapçaya da “ışık” anlamında nūr ve “ateş,
alev” anlamlarında geçmiş.

• Mogulcada da ise nar, “Güneş” demek. Mogulca, Türkçe ile Tunguz dili
karışımından oluşmuş bir dildir. Tunguz dillerinde “Güneş”, šun demek. Bu
sözcük, Tunguz dillerine Sümerceden geçmiş. Sümerce šun, “parlamak” demek.

• Güneş’e İngilizce Sun, Almanca Sonne, Hollandaca Zon denmektedir. Germanik
dillerin kökeninde hangi dillerin olduğu da anlaşılmaktadır.


Nar
Dugan ve Chou’lar

• Çin’de yaklaşık üç bin yıl önce hüküm sürmüş olan Chou’lar tek Tengrili bir
gök dinine inanıyorlardı ve bu inancın içindeki en mühim ögeyi yıldızlar ve
“güneş kültü” oluşturuyordu. Çin belgelerinin yorumuna göre Chou dini, Türk
kabilelerinin dinleriyle yakın akrabadır.

• Kış gündönümü tarihi olan 21 Aralık, en eski Türk sülalelerinden biri olan
Chou’lar tarafından “yeni yılın başlangıcı” olarak kutlanmaktaydı.

• Chou’lar bu kutlamalarda “güneş kültü” ile alakalı olarak ateşi öne
çıkarıyorlardı. Kutlamalar sırasında rahipler kırmızı kıyafetler giyiyor, genç
buzağılar kurban olarak sunuluyor ve insanlara hediyeler veriliyordu.

• (Kök) Türkler de tıpkı Chou’lar gibi yılbaşını kış gündönümünde yani Aralık
sonunda kutlamaktaydı.


Ayaz
Ata

• Altay, Sibirya, İdil-Ural ve Türkistan (Orta Asya) Mitolojilerinde, özellikle
Kıpçak ve Sibirya Türkeri’nde sık gördüğümüz bir karakterdir. Ön Türk
topluluklarında ‘Yel Ana’ olarak anılırdı. Çünkü o dönemki Türkler anaerkil bir
topluluktu. Ataerkil dönemle birlikte ‘Yel Ana’ ya ‘Yel Ata’ denilmeye
başlandı. Zaman içerisinde ‘Ayaz Ata’ ismi verildi.. Asya Türk dilli halkların
mitolojilerinde, özellikle Kazak ve Kırgızlarda Ay ışığından yaratılan kış
Tanrısı “Ayaz Han/Ak Ayaz” olarak bilinir.

Özbeklerde: Ayöz Bobo

Kırgızlarda: Ayaz(Ayas) Ata,

Kazaklarda: Ayaz Ata,

Azerbaycan Türklerinde: Şahta Baba,

Tatarlarda: Qış Babay,

Başkurtlarda: Kış Babası,

Olarak bilinir ve “Kar Kızı” adında bir de kızı veya torunu vardır.

Ancak ‘Ayaz Ata’ Türkiye’de ise pek bilinmeyen bir mitolojik karakterdir.

• Ülker takımyıldızındaki altı yıldız, göğün altı deliğidir ve Ayaz Han oradan
soğuk hava üfler ve kış oluşur. Ayaz / Boreas, tüm Türk coğrafyasında yakıcı
soğuk anlamına gelir.

• Kazaklarda kışın karşılanması ile ilgili olarak Soğumbaşı isimli bir eğlence
bulunmaktadır. İlk karın yağması ve ilk soğuğun vurması ile kutlanan bir kış
bayramıdır.


Akça
/Ak Çam

• Türklerin tek tanrılı dinlere girmesinden önceki inançlarına göre, yerin
göbeği sayılan yeryüzünün tam ortasında bir ‘Akçam Ağacı’ bulunuyordu.

• Bu ağacın tepesi de gökyüzünde oturan tanrı Ülgen’in sarayına kadar uzuyor ve
buna ‘hayat ağacı’ deniyor. Tüm canlıların koruyucusu Ülgen hayat ağacının
tepesinden geceyi, gündüzü, güneşi yönetiyor.

• Türkler’de güneş çok önemli. İnançlarına göre, gecelerin kısalıp gündüzlerin
uzamaya başladığı 22 Aralık’ta gece, gündüzle savaşıyor. Uzun bir savaştan
sonra da gün, geceyi yenerek zafer kazanıyor. Bu, güneşin yeniden doğuşu; bir
‘yeni doğum’ olarak algılanıyor.

• Türkler, güneşin zaferini ve yeniden doğuşunu, büyük şenliklerle ‘Akçam
Ağacı’ altında kutluyorlar. Bu ritüel Hun akınlarıyla beraber Avrupa’ya
taşınmıştır. (Akçam ağacı yalnız kıtaların kuzey şeridinin ağacıdır)

• Bu bayram için, evler temizleniyor. Güzel giysiler giyiliyor. Ağacın
etrafında şarkılar söyleyip oyunlar oynuyorlar.

• Yaşlılar ziyaret ediliyor, aileler bir araya gelerek birlikte yiyip içiyorlar.
Yedikleri; yaş ve kuru meyveler, özel yemek ve şekerleme.

• Bayram, aile ve dostlar bir araya gelerek kutlanırsa ömür çoğalır, uğur
gelirmiş.

• Bu gün dönümünde fena olanlar iyi, cimri olanlar eli açık oluyor.

• Yeraltında kötülüklerin ayni zamanda gök tanrısı Ülgen’in kardeşi olan Erlik
de o gün iyi ve eli açık olurmuş.

• Erlik Han sırtında kürklü kaftanı, başında kırmızı başlığı, ayağında
çizmeleri ve elinde torbası ile hediyeler dağıtıyor, diye düşünülüyormuş.

• Bu geleneğin kökeni Orta Asya Türkleri’dir. Geleneğin zamanla farklı
nedenlerle Mezapotamya’ya göçen Sümerler’e Türklerden geçtiği oradan da Anadolu
aracılığıyla Eski Roma’ya kadar uzandığı ve günümüze kadar gelip günümüzdeki 1
Ocak yılbaşının temelini oluşturduğu düşünülmektedir.


Nar
Dugan Kültürü

• Şahta Ata “Şaxta Baba (Azerice)” sözcüğü de yine bire bir çeviriyle Soğuk Ata
veya Ayaz Ata anlamına gelir.

• Özbekçede Şahta (Shaxta, Şaxta) sözcüğü “ocak” anlamına gelmektedir.

• Türklerdeki Paktıgan ve Koçagan bayramlarıyla da eş anlamdadır.

• Tatarlar bu bayrama “Koyaş Tugan», yani «Güneş Doğan» günü derler,
Başkurtlar, Udmurtlar «Nardugan» veya «Mardugan», Mişer Tatarları «Raştua»,
Çuvaşlar “Nartavan» ya da «Nartukan», Zırizyalar «Nardava», Mokşalar «Nardvan”
olarak adlandırırlar.

• Nardugan, Roma’da Io/Satürnalia, Antik Yunan’da ise Dionysos Şenlikleri
olarak kutlanan, Türklerde Güneş’in Doğuşu anlamına gelen ve Ön Türkler’deki
atalar kültü döneminden günümüze kadar Orta Asya coğrafyasında Güneş kültü
adına kutlanan bir bayramdır. Her yıl 22 Aralık’tan sonra gelen ilk dolunayda
kutlanır.

Saturnalia / Io

• Kış gündönümünden birkaç gün önce başlayan Saturnalia aslında güneşi geri
getirmek için düzenlenen bir festivaldi.

• Bazı alimler, Pers/Fars tanrısı (?) Mithras / veya Roma tanrısı Sol Invictus’un
Roma takviminde 25 Aralık kış dönümündeki doğumlarının kutlandığını ileri
sürmektedirler.

• Kış ortasında Romalılar evlerini yeşilliklerle süslerlerdi ki, bu pagan
toplumlarda ortak mitolojik bir eylemdi.Noel çam ağaçlarının kökeni bu idi.

• Satürnalia festivalinin ilk beş gününde köleler çalışmıyorlardı; yemek
yiyebilir, içebilir ve mutlu olabilirler, hatta bazıları daha rahat evlerde ev
sahipleriyle rollerini değiştirebilirlerdi.


Pilleum/Pilleus:
İskit-Sarmat Başlığı

• Özellikle kadınlar festival süresince pilleum/pilleus denilen bir tür konik
keçe şapka giyerlerdi. Bu şapkalar geleneksel olarak serbest bırakılmış köleler
tarafından giyilmekteydi.

• Bu, insanların normal kısıtlamalardan ve yasalardan ‘özgür olduklarını’
göstermekteydi. Beyaz tüylü keçeden kesilmiş konik, kırmızı bir pilleum ve Noel
Baba’nın bilinen şapkası aslında aynı şeydi.


Nardugan’dan
Noel’e…Ayaz Ata’dan St.Claus’a…

• Kış gündönümü olan 21 Aralık‘ta “en uzun gecenin yaşanması ve ardından
güneşin galip gelerek günlerin uzamaya başlaması” bir doğa olayı olarak pek çok
eski toplumu etkilemiştir.

• Güneş Tanrısı Mithra‘nın doğuşu, Antik Romalılar tarafından 24/25 Aralık
tarihlerinde bir bayram olarak kutlanıyordu.

• İmparator Kostantin (324-337) zamanında İznik’te toplanan konsül, 22 Aralık’ta
güneşin doğumu için yapılan bu “pagan bayramı”nı 24 Aralık İsa’nın doğumu
olarak belirlemiştir.

• Çam ağacını süsleme ise, ilk olarak 1605’te Almanya’da görülüyor ve oradan
Fransa’ya ve diğer hristiyan ülkelere geçiyor.

• Roma İmparatorluğu hristiyanlığı resmi din olarak kabul edince Romalı asiller
basit bir çözüm ürettiler. Ateşin kutsal tanrısı Mithra’nın yerini yalvaç
İsa‘ya verdiler. Böylelikle 25 Aralık artık yalvaç İsa’nın doğumu olarak
kutlanmaya başlandı.


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

deneme bonusu veren siteler | hd film izle | film izle | film izle | 4k film izle | bets10 giriş

cialis 5 mg viagra satın al Elektronik Sigara https://wwv.stag9000.shop http://umraniyetip.org/anadolu-yakasi/maltepe-escort/ perabet novagra satın al viagra satış