Atatürk’ten Bir Vefa
Örneği


Mustafa Kemal’in dostları arasında
İğneciyan adında bir de Ermeni vatandaş vardı. Zengin bir kişidir. Sık sık
Mustafa Kemal’i Şişli’deki evinde ziyaret etmekte ve kendisine birçok
yardımlarda bulunmaktadır.


Mustafa Kemal Anadolu’ya geçtikten
sonra bir Ermeni örgütü ile ilgisi olduğu iddiasıyla İğneciyan’ı tutuklayıp
Malta’ya sürerler. Tüm servetine de el konulur.


İğneciyan Malta’dan döndükten
sonra üzerinde bir elbisesinden başka hiçbir şeyi olmayan fakir bir kişi
durumundadır. Bir de kızı vardır. Yedikule’de bir gecekonduya sığınmışlardır.


Gazi Mustafa Kemal Paşa zaferi
kazanmış, devlet başkanı olmuştur. Devrimler için geceli gündüzlü
çalışmaktadır.


Gazi 1927’de ilk kez İstanbul’a
gelmiştir. Bu, İğneciyan için iyi bir fırsattır. Hem dostunu görmek, hem de uğradığı
haksızlığı anlatmak için doğruca Dolmabahçe Sarayı’na gider. İlgili memura
başvurur:


-“Ben, Gazi hazretlerini görmek
istiyorum.”


-“Sen kimsin?”


-“Ben İğneciyan. Gazi’nin eski bir
dostuyum, arkadaşıyım” der.


Memur, İğneciyan’ı baştan aşağı
süzer. Kılık kıyafeti pek güven verici değildir. Bir bahane uydurarak atlatır.
Birkaç kez daha başvurur, fakat sonuç alamaz.


Bir gün de kızını alıp birlikte
saraya giderler. O gün sarayın önünde olağanüstü bir hal vardır. Motor sesleri,
sağa sola koşturan insanlar. Bu, Gazi’nin bir geziye çıkacağına işarettir.


Polisler ve muhafızlar oradan
uzaklaşması için İğneciyan’a işaret ederler. O sırada Gazi de Saray’dan
çıkmıştır. Etrafındaki insan çemberi arasında otomobiline doğru ilerlemektedir.


O anda İğneciyan’ın kızı fırlayarak
insan çemberini yarıp Gazi’nin karşısına sokulur. Gazi sorar:


-“Kim bu kız?” diye sorar.


Kız cevap verir:


-“Ben İğneciyan’ın kızıyım.”


-“Nerede baban?”


-“Dışarıda bekliyor,
sokmuyorlar…”  der.


Gazi hemen emir verir. İğneciyan’ı
huzuruna alırlar. İki dost özlem içinde kucaklaşırlar. İğneciyan başından
geçenleri anlatır. Gazi’nin gözleri dolu dolu olur. Emir verir. Gerekli
soruşturma yapılır. İğneciyan’ın haklı olduğu anlaşılır ve alınan malları geri
verilir.


Yıl 1938… Kasım’ın 12’si…
Atatürk’ün acı kaybına dayanamayan İğneciyan üzüntüsünden ölür.


Bu ölümlü dünyanın en güzel şeyi
karşılıklı vefalardır.1


1 Hadi Besleyici, Atamız Atatürk,
İstanbul 1980, s. 65–66.


Kaynak: Atatürk’ten
Gençliğe Unutulmaz Anılar, Ahmet Gürel, Mayıs 2009


LİNK : http://www.yenidenergenekon.com/187-ataturkten-bir-vefa-ornegi/


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

cialis 5 mg viagra satın al Elektronik Sigara https://wwv.stag9000.shop http://umraniyetip.org/anadolu-yakasi/maltepe-escort/ perabet