TARİH & TARİHİ ESERLER & ARKEOLOJİ & NOSTALJİ

İspanya, Venedik ve Papalık
Devletleri’nden mürekkep Haçlı Donanması’nın 1571’de İnebahtı’da Osmanlı
Donanması’na karşı kazandığı zaferden sonra Akdeniz’deki dengeler İspanya
lehine değişti. İspanya için bundan sonraki hedef, Katolik güçler arasındaki
ittifakı muhafaza ederek ertesi yıl Osmanlı Payitahtına uzanan bir deniz seferi
düzenlemekti. Fakat Venedik’in 7 Mart 1573’de ittifaktan ayrılması, Alçak
Ülkeler meselesi ve artan borçlar sebebiyle sürdürülemez vaziyetteki iktisadi
yapı, ayrıca 1574’deki Tunus zaferi sonrasında Osmanlıların Akdeniz’de tekrar
hâkimiyet kurması, İnebahtı galibiyetini gölgeledi. Devletin iç meselelerini
çözmek adına Akdeniz’deki iktisadi ve askeri bu tüketici rekabete bir mola
verilmesi gerektiğini anlayan İspanya, belirli bir süreliğine ateşkes yapılması
ihtimalini araştırmaları için İstanbul’a gayri resmi müzakereciler gönderdi.
Uzun soluklu görüşmelerden sonra eski dünyanın temsilcileri Osmanlı ve İspanya
imparatorlukları, 7 Şubat 1578’de ateşkes antlaşmasını imzalayarak Akdeniz’deki
mücadeleye geçici süreliğine ara verdiler. Bu andan itibaren İspanya Atlantik’e
yönelirken, Osmanlı İmparatorluğu da İran seferine girişiyordu. İspanya-Osmanlı
ilişkileri ekseninde incelediğimiz, Osmanlıların elindeki esirlerin
kurtarılması maksadıyla 1575’de İspanya’nın Sicilya kral naibi Terranova Dükü
tarafından İstanbul’a gönderilen ve gayri resmi müzakereci rolü üstlenen Jaime
de Losada’nın bu raporu, tarihin bir kesitine tanıklık eden yabancı bir
gözlemcinin kayıtları olması bakımından önemli bir kaynaktır.


DOKUMANI
BURADAN İNDİREBİLİRSİNİZ.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir