• ANMA MESAJI : ÖZEL BÜRO EKİBİ OLARAK 23 YIL ÖNCE KAHPECE KATLEDİLEN 33 MEHMETÇİĞİMİZİ SAYGI VE RAHMET İLE ANIYORUZ !!
  • Yayın Tarihi : 24 Mayıs 2019 Cuma
  • Kategori : KUTLAMA & ANMA & TEBRİK & TAZİYE & ŞİFA MESAJLARIMIZ


ÖZEL BÜRO EKİBİ OLARAK 23 YIL ÖNCE KAHPECE KATLEDİLEN 33 MEHMETÇİĞİMİZİ SAYGI VE RAHMET İLE ANIYORUZ.

23 YIL ÖNCE 33 ŞEHİT ! 23 Yıl sonra değişen ne ?

Bundan tam 23 yıl önce, yani bugün gibi, takvimler 1993 Yılının Mayısın 24'ünü gösterdiğinde,  Türkiye tarihinin en büyük katliamlarından biri yaşandı.

Elazığ - Bingöl Karayolunu kesen PKK'lı teröristler, 2 otobüste bulunan, silahsız, korumasız, 33 vatan evladını kalleşçe ve hunharca katletti. İşte bu gün, o günün 23'üncü yıl dönümü. Şehitler için, olayın olduğu bölgede, anıt dikildi ancak, yakın  tarihimizin, en acı olaylarından biri unutulmaya yüz tuttu.

İŞTE O GÜNLERDE YAŞANANLAR & BİNGÖL YOLUNDA 33 ŞEHİT

33 erin şehit olduğu 12 yıl önceki katliamdan sağ kurtulan üç asker, yaşadıklarını anlattı.

Yıl 1993. Malatya’dan iki sivil midibüse biniyorlar. Hepsi sivil giysili. Üniforma ve postalları çantalarında. Hiçbirinde silah yok, kendilerine refakat eden tek bir askeri personel de. Saat 18.00. Bingöl’e 10 kilometre var. Dağlık, dar bir yol. Birden silah sesleri yankılanıyor. İlk virajı geçtiklerinde, 50 PKK’lının karşı yönden gelen Bingöl Tur’a ait bir otobüsü durdurup, çoğunluğu terhis olmuş ya da dağıtıma giden sivil erlerden oluşan 50 yolcuyu esir aldığını görüyorlar. Şoföre bağırırlar; ‘Geri dön!’ Şoför oralı olmaz. Zaten 4 saatlik yolda 3 mola vermiş... Otobüsün kapısını, ‘Orada ben yoktum’ diyen Şemdin Sakık, o zamanki adıyla ‘Parmaksız Zeki’ açıyor.

OSMAN PARTAL ANLATIYOR

Trabzonluyum. İki midibüsteki toplam 50 askerden biriydim. Van-Özalp’taki birliğime gidiyordum. Yol boyunca gereksiz molalar veren şoför bir ara lastik patladığını söyleyip durdu. Lastiğin patlamadığını, krikoya dokunmadığını gördüm. Aksın altına girdiğinde birileriyle konuşma yaptığını duydum. Galiba telsizle konuşuyordu.

Şemdin Sakık, şimdi Hürriyet’te yayımlanan açıklamalarında ‘Eylem planlanırken buradan askerlerin geleceğini bilmiyorduk’ diyor. Yalan söylüyor. Çünkü ilk otobüsün en ön koltuğunda oturuyordum. Yolumuzu kestiklerinde şoförün kapısını bizzat Sakık açtı. Toprak rengi üniforması vardı üzerinde, aynı renk kasketi ters takmıştı. Omuzundaki tüfeğin namlusu yere bakıyordu. Şoföre, diğer otobüsün nerede olduğunu sordu. ‘Arkada, geliyor’ cevabını aldı. İki dakika sonra diğer otobüs düştü pusuya. Yani bizi bekliyorlardı.

DOĞULU-BATILI DİYE AYIRDILAR

Geceyarısına kadar teröristlerle yürüdük. Mola verildiğinde niçin kaçırdıklarını, amaçlarını sorduk. ‘TC ateşkes ilan edince, iki gün içinde sizi serbest bırakacağız’ dediler. Saat 01.00 sularıydı. Sakık’ın talimatıyla tek sıra olduk. Şemdin Sakık nereli olduğumuzu sorup, Doğulu-Batılı diye bizi iki gruba ayırdı. Sakık, doğulu olmayan benim de içinde olduğum 34 kişinin eğitim kampına götürülmesini söyledi. Dağda koşar adım yürümeye başladık. Bize eşlik eden teröristler sürekli değişiyordu. Toplam 300 kişiydiler. Bir köye gittik. Kapısını çaldıkları evlerden başka teröristler çıkıp gruba katıldı. Kimi terörist evlere gidip istirahat etti.

Bir ahıra soktular bizi öldürmek için. Sonra vazgeçtiler. Tekrar yürümeye başladık. Sabahı göremeyeceğimi düşünüyordum. Yıldızlara son kez bakıp annemi, babamı, köyümü düşündüm. Bir ırmaktan geçerken su içtik. Dağ yoluna çıktık. Davranışları sertleşti. Durdurdular. Saat 03.00 sıralarıydı. Yolun kenarına dizilmemizi istediler. Kolkola girip sıklaşmamızı istediler. Yanımdaki arkadaşıma ‘Devrem bizi vuracaklar’ dedim.

DEVREMİ ÖLÜ GÖRÜNCE BAYILDIM

Tir tir titriyordum. Kalaşnikof, Bixi ve Kanvasların emniyetlerini açtılar. Sonumuzun geldiğini anladım, kelimeyi şahadet getirip kendimi yere attım. Taramaya başladılar. Dizime bir mermi isabet etti. Vurulanlar üzerime düşüyordu. Kafamı koruyordum. Hepimizin öldüğünden emin olmak için yüzlerce mermi yağdırdılar. Gittiklerini, seslerin uzaklaşmasından anladım. Altı yedi arkadaşım sağdı henüz. Diğerleri paramparçaydı. Can çekişenler, hırıldayanlar, ağlayanlar, inleyenler... Su istiyorlardı. ‘Anne, anne’ diye bağırıyorlardı. Öldüğümü zannediyordum. Kendimi çimdikledim, ölmemişim. Devremi beyni parçalanmış görünce bayılmışım.

Bizi yan yana dizip 1570 mermi sıktılar

Ayılınca şehit arkadaşlarımı sırt üstü çevirdim. Dokunduğum her uzuv elimde kalıyordu. Beyin, ayak... Yardım aramak için yukarı doğru koşmaya çalıştım. Kan kaybediyordum. Asfalta çıktım, bir kamyonla yakındaki Elmalı Karakolu’na gittim. Olanları anlattığımda dinleyen jandarmalar ağlamaya başladı. Helikopter, tanklar geldi. Şehitleri aldık. Olay yerinde 1570 mermi kovanı bulundu. Yani silahsız erlerin herbiri için 50 mermi kullanmışlardı...

Şoför biliyordu

ERKAN OMAY ANLATIYOR

Adanalı hemşerim Mehmet Tura’yla Manisa-Kırkağaç’ta acemi eğitimimi tamamladım. 24 Mayıs sabahı, jandarma komando olarak Siirt’teki birliğimize gitmek üzere Malatya’dan iki sivil midibüse bindirildik. 50 askerin hiçbirinde silah yoktu. Bizi koruyan refakatçı da. Bingöl’e 10 kilometre kaldığını belirten tabelayı geçtik, ilk dönemeçte silah sesleri duyduk.

Saat 18.00’di. Karşı yönden gelen Bingöl Tur otobüsünü tarayan 50 kadar PKK’lı, çoğunluğu bizim gibi asker olan yolcuları indirmişti. Şoföre geri dönmesi için bağırdım. Duymazdan geldi. Zaten tuhaf şekilde, 4 saatte 3 mola vermişti. Bizi indiren PKK’lılar ‘Geleceğinizi biliyor, sizi bekliyorduk’ dedi.

O sırada feryat figan, yaşlı bir adam çıktı karanlıklardan. ‘Oğluma ne yaptınız’ diyordu. Adını söyleyince oğlunun otobüslerde olmadığı anlaşıldı. Çok yaşlı olduğu için babaya dokunmadılar. Geldiği gibi gitti. O baba sayesinde kurtulduk. Hepimizin öldüğü sanılıyordu. Askere gidip sağ kalanlar olduğunu söylemeseydi teröristler hepimizi öldürecekti.

YANLIŞLIKLA 9 ŞEHİT DAHA

Sürekli yürüyorduk. Ertesi gün 12.00’de silah seslerinden askerlerin yaklaştığını anladım. Asıl harekat 16.00’da başladı. Sikorsky ve F-16’lar uçuyordu tepemizde. PKK’lılar kazma kürek çıkarıp siper kazdı, kayalıklara saklandı.

Bizi hedef olarak ortada bıraktılar. Askerimiz, yanlışlıkla içimizdeki 9 eri şehit etti bu yüzden. Müthiş bir yağmur vardı. Bizi kalkan olarak kullanan Şemdin Sakık bir ara yanımıza geldi, sağ kaldığımızı görünce şaşırdı.

Teröristler geri çekiliyordu. 13 kişi kalmıştık. Kurşuna dizilenlerin arasından kurtulan Osman Partal da aramızdaydı. Ellerimizi çözmeyi başardık. Kaçmaya başladık. Karşılaştığımız birkaç teröriste ‘Bizi serbest bıraktılar’ dedik. İnandılar.

Birbirimizden ayrılmış, askerlerin bulunduğu yöne koşuyorduk. Bulduğum bir dala beyaz mendil bağladım, bir yandan bağırıyordum. Tükendiğim anda korucular ve askerlerden oluşan timle karşılaştım. Mavi berelileri görünce ağlamaya başladım. Komutan ‘PKK’lı var mı içinizde?’ diye sordu. Sonra sarılıp hepimizi tek tek öptü. Bingöl Cezaevi’ndeki bir koğuşa götürdüler bizi. Elbiselerimizi değiştirdik. Evlerimize telefon edebileceğimizi söylediler. Kafam durmuştu yaşadıklarımdan sonra. Evin telefon numarası bir türlü aklıma gelmediği için arayamadım.

ERKAN OMAY ANLATIYOR

10 kişilik yakın korumaları arasındaki, ‘hemşire’ diye hitap ettikleri kadın bizimle alay etti. Sakık, ‘Sorunumuz rütbelilerle, size bir şey yapmayacağız’ dedi.

Her birimize nereli olduğumuzu sordu. Aramızda Denizli ve Konya’dan olanlar çoğunluktaydı. Hemşerilerden oluşan timler daha başarılı olur, tehlikelidir diye bir kenara ayırdılar. Şehit olan 33 arkadaşımızın çoğunun bu iki ilden olmasının nedeni bu.

Bu arada bir er ‘Ben Kürt’üm’ deyince PKK’lı ‘Kürt-Türk fark etmez. Asker askerdir. Biz askere düşmanız’ dedi.

Tek sıra olmamızı istediler. En başta ben vardım. Mehmet Tura 6’ncıydı. Yan yana olalım diye gittim, 7’nci oldum. ‘Baştan 6 kişi gelsin’ dediler. Diğer sıralardan aldıkları 6’şar kişiyle bir grup oluşturdular. ‘Kolkola girin’ deyip götürdüler. Arkadaşlarımız kolkola ölüme gittiler.

SİLAHLAR 10 DAKİKA HİÇ SUSMADI

Derken yer gök Kalaşnikof cayırtısına boğuldu. Kalaşnikoflar 10 dakika boyunca hiç susmadı. Mehmet’in bana son bakışını unutamıyorum. Sırada yer değiştirmesem, onun önünde dursam beni götüreceklerdi, Mehmet ölmeyecekti. Adana’da ticaret lisesinde sevdiği bir kız vardı. Terhis olur olmaz evleneceklerdi.

Askerin üniformasını çıkartıp kendisi giydi

Sayıları 150’yi bulan PKK’lıların silah tehditi altında yürümeye başladık. Bir köyün alt tarafında durduk. 15 yaşındaki terörist ‘200 metreden sigarayı bile vururum’ diyerek böbürleniyordu.

İçimizde komando olup olmadığını sordu. Tişörtümde ‘Kırkağaç-Komando’ yazıyordu. Beyaz gömleğimi çıkarmamı istediler.Devrem Konyalı Adnan Gebeş’in verdiği parkayı giyip, bunu sakladım. Bu sırada teröristler el koydukları çantalarımızda bulunan üniforma ve postallarımızı giydi. Türk askeri kılığına büründüler. Ellerimizi sicimle bağladılar. Mehmet Tura’yla kaçmaya karar vermiştik. Tuvalet bahanesiyle elimi çözdürdüm. O sırada korkunç suratlı bir terörist gelip Kalaşnikofu ağzıma soktu. ‘Bir daha kaçmayı aklından geçirirsen beynini dağıtırım’ dedi. Sabahın 02’sine kadar yürüdük. Elebaşı Şemdin Sakık, Türk askeri üniforması giymiş, elindeki telsizle emir yağdırıyordu.

33 Şehit için "33 Şehit Anıtı"  dikildi.

KURTULAN İKİ ASKER YAŞADIKLARINI TBMM İNSAN HAKLARI İNCELEME KOMİSYONUNDA ANLATTI!

TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu bünyesindeki terör alt komisyonu, Komisyon Başkanı Ayhan Sefer Üstün başkanlığında toplanarak, Bingöl'de 1993'te 33 askerin şehit edilmesi olayından sağ kurtulan Osman Partal ile Erkan Omay'ı dinledi.

İstanbul'da gümüşcülük yaptığını, psikolojisinin ve sağlığının bozulması nedeniyle çalışamadığını belirten Partal, yıllar sonra GATA'da tedavi gördüğünü kaydetti.

Olayla ilgili bilgi veren Partal, sivil olarak 2 otobüsle Malatya'dan Bingöl'e doğru yola çıktıklarını ve kendisinin öndeki otobüste olduğunu söyledi. Akşam üzeri pusuya düştüklerini anlatan Partal, teröristlerin kendilerini önce köye sonra dağa, daha sonra ise başka bir köye götürüp ahıra soktuklarını ifade etti. Partal, nasıl işkence gördüklerini anlatmak istemediğini, çenesinin de kırık olduğunu belirtti.

Partal, şöyle konuştu:

''Gece saat 03.00'te yolun kenarına dizerek 10 dakika hiç susmadan bizi taradılar, ikinci kez yaralı varsa diye kafalarına sıkarak bir kez daha taradılar. Yaralı 10 kişi vardı. Ben kendimi arkaya attım ve ve sürünerek aşağıya gittim, üzerine 2 kurşun geldi. Hep gelip askerin bizi kurtaracağını düşünüyordum. Ruhum çok yaralı. Bir arkadaşım, ''Çocuğum yeni oldu, onu göremedim, beni kurtar' dedi. Oradan uzaklaştım ve yolda bir kamyona binerek karakola geldim. Geri geldiğimde arkadaşlarımın çoğu yaşamıyordu, bir kişi kurtulmuştu o da hala ameliyat oluyor.

Beni GATA'ya sevkettiler ve orada yaralarım kabuk bile bağlamamışken, 'eskisinden daha sağlıklı, görev yapabilir' raporu verdiler ve birliğime gönderdiler. Şimdi gene olsa gene giderim, bütün ülke hepimizin. Türkiye 30 yıldır terörle mücadele etmesine rağmen, GATA'daki psikiyatri merkezi 1999'da kuruldu ve 20 tane hasta kapasitesi var.''

Partal, Malatya'dan çıkarken, bir parkta durduklarını ve koruma olup olmadığını sorduklarını, askeri bir yetkilinin de 'Size ileride eskort verilecek, devam edin' dediğini ve yola çıktıklarını anlattı. 3 kez yemek molası verdiklerini, yolda da eskort verilmediğini ifade eden Partal, otobüste komutan hatta onbaşı bile bulunmadığını kaydetti.

Teröristlerin sivil olan şoförü götürmediklerini ifade eden Partal, ''Bizi durduklarında Şemdin Sakık şoför'e 'diğer araç nerede?' diye sordu. O da 'arkada' dedi. Üzerimizde silah da dahil hiç bir şey yoktu. Şoför onlara liste vermedi ama teröristlerin ellerinde liste vardı gibime geldi'' dedi.

Osman Partal, teröristlerin kendilerini gözden çıkardıkları için propaganda yapmadıklarını anlatarak, ''Bence kurtarılabilirdik. Kaç saatlik yolu gittik, kaç saat oldu bizi hala aramadılar. Hemen gelinseydi yaralılar kurtarılabilirdi'' diye konuştu.

''İkinci otobüs kurtarılabilirdi''

Bölgeye gönüllü olarak gittiğini belirten Erkan Omay da, ''İlk otobüsün durdurulduğunu anlayınca şoföre, 'teröristler yol kesmiş geri dön' dedik ancak dönmedi. İkinci otobüs kurtarılabilirdi, çünkü arada mesafe vardı, taransak bile kurtulabilirdik. Silah sesi duyunca şoför 'Nevruz kutlaması yapılıyor' dedi'' diye konuştu.

Omay, teröristlerin kendilerinden önce durdurdukları bazı arabaları yaktıklarını ve onlardaki kişilerle birlikte alıp dağa doğru götürdüklerini ifade ederek, yaşadıklarını kitap haline getirdiğini ancak kaybettiğini kaydetti. Gittikleri köyde köylülerin, ''15 gündür PKK'lılar yanımızda, kimseye zararı yok' dediklerini söyleyen Omay, en yakın arkadaşının Kürt olduğunu ve kendisi için hüngür hüngür ağladığını bildirdi. Omay, teröristler arasında bulunan ve ''Ben 200 metreden sigarayı vuruyorum'' diyen 16 yaşındaki bir çocuğun, daha sonra çatışmada alnından vurulduğunu söyledi.

Teröristlerin kendilerini kaçırırken askerin operasyon yaptığını ve şiddetli çatışma yaşandığını kaydeden Omay, teröristlerin Konya'lılara ''Konya'lılar iyi oluyor da dindar oluyor'' dediğini söyledi.

''Ben daha kötüsünü yaşadım''

''Çok savaş filimi izledim ama ben daha kötüsünü yaşadım'' diyen Omay, çatışmada teröristlerin kaçması üzerine askerlerin kendilerini kurtardığını söyledi.

Omay, olayın ardından gittikleri bütün kapıların yüzlerine kapandığını, gazi olarak görülmediklerini ancak buna rağmen devlete bakışlarının değişmediğini ifade etti. Devletin belge vererek kendisini onurlandırmasını isteyen Omay, çocuklarına iyi bir eğitim hayatı sağlamayı amaçladığını belirtti.

Omay, ''Yakalanınca içimizdeki bir arkadaş, 'ben Kürtüm' dedi. Onlar da 'Kürt, Türk farketmez, asker askerdir' dediler. Onların Kürtlükle alakası yok'' dedi.

Omay, soru üzerine, şoförlere ne yapıldığını bilemediğini ancak serbest bırakıldıklarını duyduğunu söyledi.

Partal ise borç para alarak komisyona geldiğini ifade ederek, ''Bizim tek suçumuz asker olmamız. İnsanlar bizimle 'devlet size sahip çıkmadı' diye dalga geçiyor'' diye konuştu.

AK Parti Adıyaman Milletvekili Mehmet Metiner bunun üzerine, ''Bu, sizi ihmal eden devletin suçu, sizin suçunuz değil'' dedi.

33 arkadaşının katillerinin peşinde olduğunu ifade eden Partal, AK Parti Diyarbakır Milletvekili Oya Eronat'ın, ''Sizin katiliniz kim sence?'' sorusuna, ''Bu yorumu yapmak bize düşmez. Belki Sakık'ı da yönlendirenler vardır, belki de Öcalan Sakık'ın üzerine atıyor. Ama sonuçta 33 asker öldü'' yanıtını verdi.

''Bunların hepsini teslim etmişler''

MHP Kayseri Milletvekili Yusuf Halaçoğlu da ''Şoför nevruz kutlaması demiş ama saldırının olduğu tarih 21 Mayıs. Bunların hepsini teslim etmişler'' dedi.

Ayhan Sefer Üstün ise ''Sizinle ilgili yapabileceğimiz bir bir şey varsa, sizin hayatınızı kolaylaştırmak için elimizden geleni yapacağız'' dedi.

Üstün başarılı işsiz

Erkan Omay, Diyarbakır Askeri Hastanesi’nde bir hafta psikolojik tedavi gördü. Hava değişiminden sonra havancı jandarma komando olarak Eruh’taki birliğine katıldı. Sevkiyatın yine korumasız otobüslerle yapıldığını görünce tepki gösterdi, birliğine uçakla gönderildi. Katıldığı operasyonlarda çok sayıda üstün başarı belgesi aldı. Şu anda işsiz olan Omay, ‘En ufak bir şey olsun, askere gönüllü giderim’ diyor. 

VİDEO : 33 ER katliamının tanığı yaşadıklarını anlattı !!!!!

Benzer İçerikler