Cialis 20 Mg Cialis Viagra Satış Cialis 5 mg Viagra sipariş elektronik sigara


Yrd. Doç. Dr. Mustafa Serdar Palabıyık : Diaspora ve
Ermenistan İlişkileri


“Ortak bir kökene sahip, kendi
etnik veya dini anavatanlarının sınırları dışında az çok kalıcı bir biçimde
yerleşmiş” (Shain ve Barth, 2003, s. 452) sosyal grup olarak tanımlanabilecek
diasporalar, nev-i şahsına münhasır bir kimlik yaratırlar. Bu kimliğin özünde
idealleştirilmiş bir anavatan, bu anavatanın tarihiyle ilgili ortak bir hafıza,
diaspora mensuplarının içinde yaşadıkları ülkeye yönelik hissettikleri
yabancılaşma ve kendileriyle anavatan arasındaki ilişkiyi sürdürme eğilimi
yatar (Harris, 2009, s. 147). Ermeni diasporasının kimliği de bu nitelikleri
büyük ölçüde taşımaktadır. Ancak Ermeni diasporasının mensupları genellikle
Ermenistan’da yaşayan soydaşlarından çok daha müreffeh koşullarda
yaşadıklarından, idealleştirilmiş bir anavatan ve yabancılaşmış bir diaspora
arasındaki bir ilişkiden ziyade, güçlü ve zengin bir diaspora ile onun
yardımına bağımlı ve onun etkisi altında bir anavatan arasındaki eşitsiz bir
ilişkiden söz edilebilir.


Ermeni diasporası coğrafi olarak
geniş bir dağılıma sahiptir. Rusya Federasyonu’ndan Ortadoğu’ya, Avrupa’dan
Latin Amerika’ya kadar çok geniş bir coğrafyada yaşamaktadırlar. Bu coğrafi
bölünmenin ötesinde Ermeni diasporası siyasi olarak da homojen değildir ve
genel olarak kökenleri on dokuzuncu yüzyıla dayanan üç siyasi görüş ve bu
görüşlerin örgütlendiği siyasi partiler çerçevesinde bölünmüştür. Bunlar kısaca
sosyal demokrat eğilimli Hınçak, muhafazakâr milliyetçi eğilimli Taşnak ve
liberal demokrat eğilimli Ramgavar zihniyetleri olarak özetlenebilir
(Melkonian, 2011, s. 80). Bu üç farklı eğilim, diasporada ciddi bir rekabet
içinde olup, mümkün olan en fazla sayıda diaspora mensubunu saflarına
çekebilmek için mücadele etmektedirler (Tölölyan, 2000, s. 109).


Bu siyasi bölünme ve rekabetin
ciddi bir dağılmaya dönüşmesinin önündeki en önemli engel, bu üç görüşün de
ortak bir tarihsel hafıza, yani Ermeni “soykırımı” etrafında birleşmeleridir.
Ermenistan Siyaset Forumu’nun (Policy Forum Armenia – PFA) “Ermenistan-Diaspora
İlişkileri: Bağımsızlıktan Sonraki 20 Yıl” başlıklı raporunda da belirtildiği
üzere “soykırımın uluslararası düzlemde tanınması için harcanan çabalar,
diasporaya anlamlı ve somut bir birleştirici fikir vererek Sovyet Ermenistanı
dışında kalan Ermeni dünyasının büyük kısmının bütünleşmesine yardımcı
olmuştur” (PFA Raporu, 2010, s.4). Dahası “soykırım”, Ermeni diasporasının
“seçilmiş bir travma” çerçevesinde ortak bir kimlik, bir “biz” düşüncesi
geliştirmesini (Alkan, 2009, s. 199) ve böylece içinde yaşadıkları ülkelerde
karşı karşıya kaldıkları asimilasyon tehdidine karşı bir kalkan oluşturmasını
sağlamıştır.


Sovyetler Birliği’nin dağılmasını
takiben, Soğuk Savaş boyunca idealleştirdikleri, ancak Sovyet kontrolü altında
olduğu için dönemedikleri anavatanın bağımsızlığını kazanması, Ermeni
diasporası açısından büyük bir meseleye dönüşmüştür. Her ne kadar diaspora
söyleminin özünde anavatanın bağımsızlığı her zaman önemli bir yer teşkil etmiş
olsa da, Ermeni diasporası bu “devlet şoku”na hazırlıksız yakalanmıştır
(Tölölyan, 2006, s. 11). Zira diaspora Ermenileri içinde bulundukları müreffeh
yaşamı terk ederek bağımsızlık sonrası siyasi ve ekonomik sorunlarla boğuşan
bir anavatana dönmek ciddi tereddütler yaratmaktadır. Nitekim Audrey Selian’a
(2013) göre Ermenistan’ın bağımsızlığını ilan etmesinden bugüne kadar Batı’dan
Ermenistan’a gönüllü olarak gelip Ermenistan vatandaşlığına geçen diaspora
Ermenilerinin sayısı binden azdır. Diaspora Ermenileri anavatana dönmek yerine,
anavatanı kendileri için cazip bir hal alacak şekilde dönüştürmeye çalışmışlar,
böylelikle de Ermenistan’ın iç ve dış siyasetine müdahale etmeye
başlamışlardır.


Aslında bu devlet şokundan daha
önce yaşanan bir diğer gelişme, Ermeni diasporasının anavatana yönelik ilgisini
yoğunlaştırmıştır. 1988 yılında Ermenistan’da büyük maddi ve insani kayıplara
yol açan Spitak depremi “diasporanın kalbinde Ermeni kimliğini dirilterek ve
deprem mağdurlarına yardım çerçevesinde bir işbirliği yaratarak” (Verluise,
1995, s. 38) diaspora-anavatan ilişkilerine sağlam bir yeniden başlama noktası
vermiştir. Ancak Ermenistan’ın yeniden inşası için diasporanın girişimleriyle
toplanan yardımlar, diasporanın anavatan üzerindeki ekonomik etkinliğinin
güçlenmesi için de bir başlangıç oluşturmuştur.


Spitak depremi ve Ermenistan’ın
bağımsızlığına ek olarak, diaspora-anavatan ilişkilerini etkileyen ve fikir
ayrılığına yol açan bir diğer faktör de Karabağ sorunudur. Karabağ sorununun
yoğunlaştığı 1988 yılında diaspora örgütleri bir araya gelerek ortak bir
bildiri yayınlamış, Karabağ sorununun fakir anavatanın sınırlı ekonomik
kaynaklarını tüketmekten ve insan kaynaklarının boşa harcanmasından başka bir
işe yaramayacağını ifade etmişler ve Ermenistan’ı maceracı bir dış politika
izlemekle eleştirmişlerdir (PFA Raporu, 2010, s. 13). Bu bildiri, bağımsızlık
arifesindeki Ermenistan’da diasporaya ilişkin ciddi bir hayal kırıklığı
yaratmıştır. Ancak sonraki yıllarda Karabağ sorununun Ermeni kimliğinin bir
parçasına dönüşerek diaspora tarafından da önemseneceği görülecektir.


Bağımsızlık sonrasında da
anavatan-diaspora ilişkilerinde sorunlar sürmüştür. Bu sorunlardan ilki
Ermenistan yetkililerinin diasporanın Ermenistan’a yeterince mali yardımda
bulunmadığı konusunda yaptıkları şikâyetlerdir. Diğer bir deyişle,
Ermenistan’da yaşayan Ermeniler diasporayı Ermenistan hakkında çok konuşup, ona
çok az katkı sağlamakla suçlamaktadırlar. Minoian ve Freinkman’a göre (2007, s.
1) diasporanın Ermenistan’dan yerine getirmesini istediği siyasi taleplerle
Ermenistan’ın ekonomik hayatına yaptığı mütevazı katkı arasında büyük bir
boşluk vardır.


Ekonomik mülahazalara ek olarak,
diaspora ve Ermenistan arasındaki ikinci çatışma noktası, Ermeni diasporasının
Ermenistan siyasetine aşırı derecede müdahil olmasıdır. Ermenistan’ın ilk
devlet başkanı Levon Ter-Petrosyan, diasporanın siyasi etkinliğini kırmak için
yoğun çaba harcamıştır. Ter-Petrosyan her ne kadar başlarda diasporanın
finansal desteğini temin etmek için, diasporanın önde gelen isimlerine, kurulan
hükümetlerde yer verilmesini temin etmiş olsa da, aslında diasporanın
Ermenistan’ın kalkınmasına anlamlı bir destek sağlamadığını düşünmüştür (PFA
Raporu, 2010, s. 18). Ter-Petrosyan’ın Karabağ sorununu çözüme ulaştırma ve
Türkiye ile ilişkileri geliştirme yönünde izlediği politika, diaspora tarafından
da desteklenen Taşnak Partisi’nce şiddetle eleştirilmiş, bu partinin
kapatılması ise diaspora-anavatan ilişkilerini daha da germiştir (Derderian,
2010, s. 4).


Ter-Petrosyan’ın istifasının
ardından iktidara gelen Robert Koçaryan ise selefinin aksine bir taraftan
diasporanın ekonomik desteğinin sürmesi için çabalarken, diğer taraftan
diaspora mensuplarının hükümette görevlendirilmesinden özenle kaçınmıştır (PFA
Raporu, 2010, s. 18). Diasporaya yönelik bu tutum Serzh Sarkisyan döneminde de
büyük ölçüde devam etmiştir. Ancak biri iç, diğeri dış politikaya dair iki
mesele anavatan-diaspora ilişkilerinin bozuk seyrinin devamına neden olmuştur.
İç mesele, diasporanın Ermenistan’daki rejimin demokratik olmadığı konusundaki
süregelen eleştirileri ve hükümet karşıtı hareketlere destek vermesi
(Derderian, 2010, s. 5), dış mesele ise Ermenistan ve Türkiye arasındaki
ilişkilerin gelişmesine ve 2009 protokollerinin imzalanmasına doğru evrilmesine
diasporanın gösterdiği şiddetli tepkidir (PFA Raporu, 2010, s. 5).


Sonuç olarak Ermenistan ve Ermeni
diasporası arasındaki ilişkiler başından itibaren sorunlu bir seyir izlemiştir;
sorunun temelinde ise çok güçlü bir diaspora ile çok zayıf bir anavatan
arasındaki eşitsiz ilişki yatmaktadır. Ermenistan diasporayı hem kendisini destekleyen
bir ekonomik güç, hem de kendi bağımsızlığına yönelik ciddi bir tehdit yaratan
bir siyasi güç olarak görmektedir; bir taraftan ona muhtaçken, diğer taraftan
onun siyasal etkinliğinden rahatsızdır. Bu durum Ermenistan’ın dış
politikasında da tam bağımsız hareket edememesine ve diasporanın baskısıyla
bazı kritik dış politika kararlarında tereddütlü davranmak zorunda kalmasına
neden olmaktadır ki, Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde son dönemde yaşanan
gelişmeler bunun en önemli göstergelerinden biridir.


Kaynakça


Göral,
Alkan Sevinç (2009), The
Turkish-Armenian Issue from the Perspective of Psychology and Psychoanalysis:
Victimization and Large Group Identity, 
The Armenian Question:
Basic Knowledge and Documentation, Ankara


Derderian,
Dzovinar (2010), “Democracy in Armenia and Diaspora- Armenia Relations”, the Second Annual PFA Forum
on Armenia-Diaspora Relations
, Washington


Harris,
Erika (2009), Nationalism:
Theories and Cases
, Edinburgh


Melkonian,
Eduard (2011), “Imported Politics: Diaspora Political Parties in Armenia’s
Domestic Landscape”, Identities,
Ideologies and Institutions: A Decade of Insight into the Caucasus – 2001-2011
.


Minoian,
Victoria ve Freinkman, Lev (2007), “Diaspora’s Contribution to Armenia’s
Economic Development: What Drives the First Movers and How Their Efforts Could
Be Scaled Up?”, Dünya
Bankası Çalışma Raporu
, No. 39381.


Policy Forum Armenia, “Armenia-Diaspora
Relations, 20 Years since Independence”, 2010


Selian, Audrey, “All Is Not Well
in Diaspora-Homeland Relations: The Diasporan Perspective”


Shain,
Yossi ve Barth, Aharon (2003), “Diasporas and International Relations Theory” International Organization,
Cilt. 57, No. 3.


Tölölyan
Khachig (2000), “Elites and Institutions in the Armenian Transnation”, Diaspora, Cilt 9,
No. 1.


Tölölyan,
Khachig (2006), “The Armenian Diaspora as a Transnational Actor and as a
Potential Contributor to Conflict Resolution”, Capacity Building for Peace and Development: Roles of Diaspora,
Toronto


Verluise,
Pierre (1995), Armenia
in Crisis: The 1988 Earthquake
, Detroit[:en]


Göral,
Alkan Sevinç (2009), The
Turkish-Armenian Issue from the Perspective of Psychology and Psychoanalysis:
Victimization and Large Group Identity, 
The Armenian Question:
Basic Knowledge and Documentation, Ankara


Derderian,
Dzovinar (2010), “Democracy in Armenia and Diaspora- Armenia Relations”, the Second Annual PFA Forum
on Armenia-Diaspora Relations
, Washington


Harris,
Erika (2009), Nationalism:
Theories and Cases
, Edinburgh


Melkonian,
Eduard (2011), “Imported Politics: Diaspora Political Parties in Armenia’s
Domestic Landscape”, Identities,
Ideologies and Institutions: A Decade of Insight into the Caucasus – 2001-2011
.


Minoian,
Victoria ve Freinkman, Lev (2007), “Diaspora’s Contribution to Armenia’s Economic
Development: What Drives the First Movers and How Their Efforts Could Be Scaled
Up?”, Dünya Bankası Çalışma Raporu,
No. 39381.


Policy Forum Armenia, “Armenia-Diaspora
Relations, 20 Years since Independence”, 2010


Selian, Audrey, “All Is Not Well in
Diaspora-Homeland Relations: The Diasporan Perspective”


Shain,
Yossi ve Barth, Aharon (2003), “Diasporas and International Relations Theory” International Organization,
Cilt. 57, No. 3.


Tölölyan
Khachig (2000), “Elites and Institutions in the Armenian Transnation”, Diaspora, Cilt 9,
No. 1.


Tölölyan,
Khachig (2006), “The Armenian Diaspora as a Transnational Actor and as a
Potential Contributor to Conflict Resolution”, Capacity Building for Peace and Development: Roles of Diaspora,
Toronto


Verluise,
Pierre (1995), Armenia
in Crisis: The 1988 Earthquake
, Detroit


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

deneme bonusu veren siteler | hd film izle | film izle | film izle | 4k film izle | bets10 giriş

cialis 5 mg viagra satın al Elektronik Sigara https://wwv.stag9000.shop http://umraniyetip.org/anadolu-yakasi/maltepe-escort/ perabet novagra satın al viagra satış