Cialis 20 Mg Cialis Viagra Satış Cialis 5 mg Viagra sipariş elektronik sigara


Maxime
GAUIN
: EDF-TAŞNAK ARŞİVLERİ HALEN KAPALI
 

Yorum No : 2019 / 51




08.07.2019


Osmanlı
arşivleri İkinci Dünya Savaşı’ndan hemen sonra açılmaya başlamıştır ve Bernard
Lewis (1916-2018) 1949’da burada çalışan, ilk kişi olmasa bile, Türk olmayan
ilk tarihçiler arasında yer almıştır.[1] 1989 yılında çıkarılan bir kararname
arşivlere erişim koşullarını kolaylaştırmıştır. 1991’de Ara Sarafiyan
“Ermeni soykırımı” sloganını destekleyen araştırmacılar arasında bu
arşivlerde çalışan ilk, Hilmar Kaiser ise 1995’te ikinci kişi olmuştur.
Pratikteki erişim koşulları 1999’dan 2000’lerin sonuna doğru bir hayli
geliştirilmiştir ve bugün bu hususta ciddi bir eleştiri  yapılmasını
gerektirecek bir sorunla karşılaşılmamaktadır. Aynı durum askeri arşivler için
de geçerlidir.[2] Belgelerin yayınlanması ve çevirisi
konusunda etkin bir politikanın uygulanmasıyla beraber, bu hususta eleştiri
yapmak daha da yersiz hale gelmektedir.[3]


Ermeni
arşivlerindeki durum ise tamamen farklıdır (buna bir istisna Şişmanyan
belgeleridir: Hoover Enstitüsü’nde kimlik belgesi ile kayıttan sonra bu
belgelere erişim ücretsizdir). Ermeni Devrimci Federasyonu (Taşnaksutyun) ise
2000’lerden bu yana birkaç defa tarihi belgelerine erişimi sağlayacağını iddia
etmiştir. Ancak, her seferinde bu iddialar asılsız çıkmıştır. Sarı Gelin (2005) adlı
belgesel için Chieti Üniversitesi’nde (İtalya) tarih profesörü olan Stefano
Trinchese EDF’na partinin arşivlerine erişim ricasında bulunduğu bir mektup
gönderdiğini, ancak ret dâhil hiçbir cevap alamadığını anlatmıştır. Haziran
2008’de, İnönü Üniversitesi’nde doçent doktor Göknur Akçadağ EDF’nun
arşivlerinde çalışma isteğine olumsuz bir cevap almıştır. EDF’deki sorumlu kişi
sorunun sadece geçici bir erişim sorunu olduğunu iddia etmiştir. Altı ay sonra,
EDF erişim sorunlarının üstesinden geleceği vaat edilen bir arşiv enstitüsünün
kurulduğunu ilan etmiştir.[4] Buna rağmen, Sayın Akçadağ burada hiç
çalışamamıştır. Benzer şekilde, bu cümlelerin yazarı Temmuz 2014’te Boston’daki
(ABD, Massachusetts) bu enstitüye e-postalar göndermiş ve hatta bir sonraki ay
burayı aramış, ancak herhangi bir yanıt alamamıştır. Bu durum, enstitünün açık
erişim için kurulmadığını ortaya koymaktadır.


Dikran
Kaligiyan’ın 1908’den 1914’e kadar Osmanlı İmparatorluğundaki EDF konusundaki
doktora tezini büyük ölçüde bu partinin belgelerini kullanarak yazmış olduğu
doğrudur. Ancak, Sayın Kaligiyan bir EDF yetkilisidir. Meselenin daha da
sorunlu kısmı, bu tezin yayınlanmış nüshasında[5] İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin bir
destekçisi olan Van Valisi Bedros Kapamaciyan’ın[6] EDF tarafından Aralık 1912’deki suikasta
kurban gitmesine dair yorum yapmamasıdır (tezin dizininde Kapamaciyan’ın ismi
bile geçmemektedir). Eğer Sayın Kaligiyan EDF arşivlerine erişim olmaksızın
bilinen gerçekleri görmezden gelmeyi tercih ediyorsa, erişim olmadan
öğrenilemeyecek gerçekleri de sakladığı konusunda endişelenmek doğru olur. Her
halükârda, ben Sayın Kaligiyan’a Ağustos 2014’te bir yazı göndermiş ve EDF
arşivlerinde çalışma izni temin etmekte yardımcı olabilir mi diye sormuştum.
Ancak kendisi bana bir cevap bile yazmadı.


Yakın geçmişte,
Kasım 2018’de, milliyetçi Ermeni yazar Aram Arkun şunu duyurmuştur:
“Tarihlerinde ilk defa Ermeni Devrimci Federasyonu’nun (EDF) ve Birinci
Ermenistan Cumhuriyeti’nin Watertown’daki Hairenik Binası’nda saklanan arşivlerinin
önemli bir bölümü kamuya açılmıştır.”[7] Ancak, yazı tuhaf bir cümle ile
bitmektedir: “Arşivleri görmek isteyenlerin George Aghjayan ile [email protected]
e-posta yoluyla temasa geçmeleri gerekmektedir.” Mantık çerçevesinde,
Sayın Arkun’un okuyuculara EDF’nin arşivler Enstitüsü’nün internet sitesine
başvurmalarını tavsiye etmesi gerekirdi. Bu sitede okuyucular ilk defa
enstitünün açılış saatleri konusunda bilgi, okuma odasının yönetmeliği, vs.
konularında bilgi bulabilirlerdi. Ancak bu internet sitesi artık faal değildir.
Her şeye rağmen Sayın Aghjayan’a 11 Haziran 2019’da bir e-posta gönderdim:


“Bay
Aghjayan,


Bu
yazıyı okumuş olarak: https://mirrorspectator.com/2018/11/01/arf-archives-open-to-the-public-for-first-time/,
1890-1926 döneminin belgelerinin fiilen mevcut olup olmadığını teyit
 edebilir misiniz ve -buradan hareketle- örneğin 2019-2020 kışı sırasında
(programım sebebiyle o mevsimden önce ABD’ye herhangi bir ziyaret benim için
zor olur) arşivinizde çalışıp çalışamayacağımı bilmek isterim. Özellikle EDF’nin
1912-1914 arasında Van’daki faaliyetlerini, Ermenistan Cumhuriyeti’nin
(1918-1920) Fransa ile ilişkilerini ve Lozan konferansını içeren 1912-1923
yıllarına ait belgeleri görmek isterim.


Saygılarımla,


Maxime
Gauin


Avrasya
İncelemeleri Merkezi’nde Misafir Araştırmacı”


Okuyucu,
e-postamda Birinci Dünya Savaşı’ndan hiç bahsetmediğimi fark etmiştir. Buna
rağmen, bir hafta boşuna cevap almayı bekledim. Tam bir hafta sonra, teknik bir
hata her zaman olabildiği için, e-postayı yeniden gönderdim. Ancak aynı hatanın
aynı ay içinde aynı iki e-posta hesabı arasında gerçekleşmesi çok daha düşük
bir ihtimaldir. Ancak, e-postayı yeniden göndermemin üzerinden bir haftadan
uzun bir süre geçmesine rağmen, halen bir cevap alamamış durumdayım.


EDF bu yazının
yayınlanmasına tepki gösterip bütün bu hikâyenin sadece korkunç bir yanlış
anlaşılmadan ibaret olduğunu ve önümüzdeki kış Watertown’da karşılanacağımı
belirtmediği sürece; çıkarılabilecek tek makul sonuç, partinin arşivlerinin
açılış ilanının yanıltıcı olduğu ve bu siyasi örgütlenmenin kesinlikle bir
şeyleri sakladığıdır. Bu EDF’ye özel bir durum değildir: Hınçak partisinin Los
Angeles’teki arşivlerinin tam adresi belirsizliğini korumaktadır ve Paris’teki
Ramgavar arşivlerinde 2012 ve 2013 yıllarında yaptığım çalışma taleplerim
cevapsız bırakılmıştır. 2017’de Nubar Kütüphanesi’nin (bahsi geçen arşivler
burada tutulmaktadır) eski müdürü Raymond Kévorkiyan, sükunetini koruyamadan
benim orada istenmediğimi itiraf etmiştir. Buradan hareketle Ermeni
diasporasının üç geleneksel milliyetçi partisinin şu politikaya sahip olduğunu
söylemek mümkündür: Türklerin “geçmişleri ile yüzleşmeleri
gerektiğini” iddia ederken aynı döneme ait kendi iç belgelerine erişimi
engellemek.


[1] Bernard Lewis, Notes
and Documents from the Turkish Archives. A contribution to the history of the
Jews in the Ottoman Empire
(Jerusalem: The Israel Oriental Society,
1952); Bernard Lewis, “Studies in the Ottoman Archives—I,” Bulletin of the School of Oriental and
African Studies
, XVI, 1954, s. 469-501.


[2] Yücel Güçlü, Historical
Archives and the Historians’ Commission to Investigate the Armenian Events of
1915
(Lanham-Boulder-New York: University Press of America, 2015),
s. 71-73.


[3] Örneğin bakınız: Hikmet Özdemir and Yusuf Sarınay
(ed.), Turkish-Armenian
Conflict Documents
v(Ankara: TBMM, 2007); Turkish General Staff
(ed.), Armenian Activities
in the Archive Documents
(Ankara: ATASE, 2005-2008); Turkish
General Staff (ed.), Romaic
Activities in the Archive Documents
(Ankara, ATASE, 2009).


[4] Yücel Güçlü, Historical archives and…, s. 121-122.


[5] Dikran Kaligian, Armenian
Organization and Ideology under the Ottoman Rule
, 1908-1914 (New
Brunswick-London: Transaction Publishers, 2009).


[6] Hasan Oktay, “On the Assassination of Van Mayor
Kapamaciyan by the Tashnak Committee,” Review
of Armenian Studies
, no. 1, 2002, s. 79-89; Kapriel Serope
Papazian, Patriotism
Perverted
(Boston: Baikar Press, 1934), s. 69.


[7] Aram Arkun, “ARF Archives Open to the Public for
First Time,” Mirror
Spectator
, November 1, 2018, https://mirrorspectator.com/2018/11/01/arf-archives-open-to-the-public-for-first-time/

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

deneme bonusu veren siteler | hd film izle | film izle | film izle | 4k film izle | bets10 giriş

cialis 5 mg viagra satın al Elektronik Sigara https://wwv.stag9000.shop http://umraniyetip.org/anadolu-yakasi/maltepe-escort/ perabet novagra satın al viagra satış