Cialis 20 Mg Cialis Viagra Satış Cialis 5 mg Viagra sipariş elektronik sigara

18
Mayıs 1944
tarihinde Kırım Türklerinin sürgün ve katliama
maruz kalması hasebiyle hayatını kaybedenleri saygı ve rahmet ile anıyoruz.



HATIRLAYALIM
!!!!

Sovyetler Birliği’nin 1922’de kurulmasının ardından
Moskova yönetimi Kırım Tatarlarını özerk yerli nüfus olarak tanıdı. 1920
yılında Kırım Türkleri anavatanları Kırım’da gazeteleri, eğitim kurumları,
müzeleri, kütüphane ve tiyatrolarıyla kendi kültürlerini geliştirme olanağına
sahipti. Kırım Tatarcası Rusçayla birlikte özerk yönetimin resmi diliydi. Zira,
1920 – 1930 yılları arasında Kırım Tatarları toplam nüfusun yüzde 30’unu
oluşturuyordu.


1930’dan sonra Sovyet rejimi baskı ve zulme başladı.
Önce Rusya’nın kuzeyinde yaşayan Tatarlar sürgüne gönderildi ardından 1932-33
yıllarında kıtlık yaşandı. Bu gelişmeler Kırım Türklerinin Sovyet rejimine
tepki göstermeye başlamasına yol açtı. Zorunlu sürgün 18 Mayıs sabahı başladı
ve 20 Mayıs’ta son buldu. Bu sürede 238.500 kişi, yani Tatar nüfusunun
neredeyse tamamı sürgün edildi. Sovyetler Birliği’nin İçişleri Halk Komiserliği
sürgün için 32 bin kişilik güvenlik gücü kullandı.


Stalin liderliğindeki Sovyet yönetimi, “Vatan
hainliği, Sovyet halkını imha etme girişimi ve Nazi işgalcileriyle
işbirliği” gibi yalanlarla Kırımlı Tatarların sürgün ve katliamına
meşruluk katmak istedi. Kırım Türklerine eşyalarını toplamak için 15-20 dakika
süre verildi. Her ailenin 500 kilo yük taşıma hakkı olmasına rağmen insanların
çok daha az eşya taşımasına olanak tanındı. Tatarlar kamyonlarla tren
istasyonuna taşındı ve 70 trenle doğuya sürüldü. Dar vagonlar fazlasıyla
kalabalıktı ve sürgün sırasında çoğu çocuk ve yaşlı olmak üzere 8 bin insan
yaşamını yitirdi. Ölüm nedenlerinin başında susuzluk ve tifo geliyordu.


Sürgünün ilk üç yılında Kırım Türklerinin yüzde
46’sı açlık, bitkinlik ve hastalıklar nedeniyle hayatını kaybetti. Birinci
yılda ölenlerin yarısı çocuktu. Tatarların çoğu Özbekistan ve komşu ülkeler
Kazakistan ve Tacikistan’a gönderildi. Bazı küçük gruplar Ural dağları
çevresinde ve Kostroma bölgesine gitti.


Temiz su bulunmaması, kötü hijyen koşulları ve tıbbi
yardım olmadığı için sürgün edilenler gittikleri yerlere sıtma, sarı humma,
dizanteri ve başka hastalıklar taşıdılar. 1950 ve 60’larda Tatarlar vatanlarına
dönmek için Özbek kentlerinde düzenledikleri eylemlerle mücadele verdi. Zamanla
Kırım Tatarlarının hakları genişledi ama Tatarların Kırım’a dönüşü 1989’a kadar
gerçekleşmedi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

deneme bonusu veren siteler | hd film izle | film izle | film izle | 4k film izle | bets10 giriş

cialis 5 mg viagra satın al Elektronik Sigara https://wwv.stag9000.shop http://umraniyetip.org/anadolu-yakasi/maltepe-escort/ perabet novagra satın al viagra satış